Woordenlijst
No-code is software bouwen of automatiseren door blokken en instellingen te combineren in plaats van code te schrijven.
No-code platforms bieden een visuele editor. Je kiest een trigger, voegt acties toe en vult de velden in. Voor automatisering zijn Zapier, Make en Power Automate bekende voorbeelden. Er bestaan ook no-code tools voor websites en apps.
Het voordeel is dat zoiets snel is opgezet, ook door iemand die niet kan programmeren. De grenzen zijn complexe logica, grote volumes en bijzondere koppelingen, die niet altijd passen binnen wat het platform aanbiedt. Je hangt af van de mogelijkheden en voorwaarden van het platform, en iemand moet het beheren.
Voor een kmo is no-code vaak een goed vertrekpunt voor eenvoudige koppelingen. Zodra een proces bedrijfskritisch wordt of veel uitzonderingen heeft, komen low-code of maatwerk in beeld. No-code betekent ook niet dat je niet moet nadenken: het proces moet beschreven, getest en gedocumenteerd worden.
Een office manager bouwt in Make een scenario. Een nieuwe inschrijving via het formulier komt als rij in Google Sheets terecht en de deelnemer krijgt een bevestigingsmail. Het werkt zolang het formulier dezelfde velden houdt. Verandert het formulier, dan moet het scenario aangepast worden.
Voor eenvoudige en niet-kritieke automatiseringen vaak wel. Bij processen waar fouten veel gevolgen hebben of waar de logica ingewikkeld is, kijk je best ook naar low-code of maatwerk.
Dat moet je afspreken. Meestal is het de persoon die haar gebouwd heeft. Verlaat die het bedrijf, dan is documentatie belangrijk, anders weet niemand meer hoe ze werkt.
Dat hangt af van het platform en van hoe je het inricht: welke toegang je geeft, wie er kan inloggen en waar gegevens verwerkt worden. Behandel het zoals elke software met toegang tot bedrijfsgegevens.
Wil je weten wat dit voor jullie bedrijf betekent? Plan een gesprek van 20 minuten.
20 minuten, telefonisch of op video. Gratis. Past het niet, dan zeggen we het.